Yine yollara düşeceğim yarın. Yine bir umutsuzluk kapladı içimi. Bu durumu kime anlatsam deli der sanırım bana. Kendimden korkmaya başladım. Bir yanım seni görmeye heves ederken diğer yanım ona huzur ver diyor. Bana kızmandan korkuyorum. Benden nefret etmenden korkuyorum.

Ne için bu çabalarım bilmiyorum. Bir hüzün çöktü bu sabah kirpiklerime. Bakamıyorum güneşe. Sen gittikten sonra küstüm aydınlığa. Karanlık ve yalnızlık en yakın dostlarım oldu.

Ne kadar isyan etsemde sensizliğe, gece yastığa başımı koyduğumda ya da yeni bir güne günaydın dediğimde, hep senli hayaller kuruyorum gözlerimi kapayarak. Merak içinde zamanın tiktaklarını sayıyorum. 1,2,3... hızlı geçiyor zaman. Yaşamayı kaçırıyorum sanki. Zaman geçiyor ve ben sana geç kalıyorum. Ulaşamıyorum. Erişemiyorum yüzüne, sesine, ruhuna. Hem yakın hem uzaksın hayallerime. Gelgitler yaşanıyor denizlerimde.

Yarın yeniden engin sulara dalacağım. Kulaçlarım daha sık ve daha uzun olacak. Umut doluyum yine. Bir çocuk gibi hazır meraklı gözlerim.

Seviyorum seni.

Hoşçakal Sevgili.

Henüz mektubu beğenen olmamış.

Henüz yorum yazılmamış.