Açık mavi bir tablo vardı bugün gözlerimin hakim olduğu gökyüzünde. Kuşlar taşa dönmüş bu coğrafyada konacak doğal bir yer dahi bulamıyorlardı. Özgür dediğimiz kuşlar bile sıkışmıştı bu betonarme dünyada.

Bana seni hatırlatan şu şehirde aşık olduğum başka bir şey yok şimdilik.
Çok düşünceliymişim. Öyle diyorlar. Hep boşluğa dalıyorum. Saatlerce aynı yere bakarak dalıp gidiyorum işte. Bilirsin.

Eskiden çift kişilik yatak bana yetmezken şimdi tek kişilik yataklarda ordan buraya savrulur bir haldeyim. Her şey gözüme uçsuz bucaksızmış gibi geliyor. Yemekler büyük, işler devasa sanki.

Mektuplarım cevapsız, iç mırıltılarım sessiz kalıyor gibi.

Dilime kadar gelen sözcükleri dışarıya çıkartamıyorum bir türlü. Kilit yemiş dudaklarım, dudaklarının mührüyle.

Garip haller iÅŸte. Bilirsin...

Zaten beni en iyide sen anlamamış mıydın?

Yanıtsız suallerim.

Neyse ben yinede her gün deniz kenarında şişeye konmuş mektuplarını beklerim.

Sevgiyle.