Robot olmana binayen sana kağıda yazılmış bir mektup göndermiyorum. Neyine zaten senin mektup.

Her neyse, nasılsın çelik? çelik gördüm seni. Biraz göbekte yapmışsın sanırım. Fazla yağ tüketmemelisin. Her neyse. Lütfen bu mektubumu okurken ben çelik arçelik şaklabanlığını yapma n’olursun. Hayır iticisin bu seni dahada itici yapıyor.

yaşıyorum yeni günde, yeniden tek başıma...
zaman mı kötü? yoksa insanlar mı bilemiyorum... sabahları yalnız uyanmak hem kendime güven verici hemde bir eksiklik 30 yıldır. iyisiyle kötüsüyle hayat devam ediyor yaşadığım yerde ve bende buna kapıldım en az herkes kadar... irili ufaklı birileri oldu zamanında kalbimi dolduran ama ne yazık ki istikrarsız insanlar daha fazlaydıçoğunlukla ve geldikleri gibi gittiler.