yaşıyorum yeni günde, yeniden tek başıma...
zaman mı kötü? yoksa insanlar mı bilemiyorum... sabahları yalnız uyanmak hem kendime güven verici hemde bir eksiklik 30 yıldır. iyisiyle kötüsüyle hayat devam ediyor yaşadığım yerde ve bende buna kapıldım en az herkes kadar... irili ufaklı birileri oldu zamanında kalbimi dolduran ama ne yazık ki istikrarsız insanlar daha fazlaydıçoğunlukla ve geldikleri gibi gittiler.

Anladımki kaçış yok senden istanbul. Yedi tepenin yedisindede ayrı bir hikaye. Hepsinde karmaşa, hepsinde hüzün, her şey siyah beyaz şehrinde.

Var olan renklerde günden güne soluyor mu ne ?

Banada yer aç göğsünde. Yarın oradayım. Bekle !

2,5 yılımı geçirdiğim şu şehri terkedip sana geliyorum işte. Anlatacak o kadar çok hikayem yok be İstanbul.